Ozonowanie po pożarach.

ozonowanie po pożarach

O tym, że pożar wyrządza wiele szkód, nie trzeba nikogo przekonywać. Usuwanie strat zajmuje wiele czasu, trzeba ponownie odmalować i wyposażyć pomieszczenie. Jednak uprzątnięcie widocznych oznak to nie wszystko, ponieważ najtrudniejszy do pozbycia okazuje się duszący odór. Niestety samo wietrzenie nie pomoże. Aby pozbyć się tego nieprzyjemnego zapachu, warto zastosować ozon.

Dlaczego warto wykorzystać ozon po pożarach?
Zastosowanie ozonu jest skutecznym sposobem na usunięcie skutków zarówno samego pożaru, jak i prowadzonych działań gaśniczych, ponieważ gaz wnika w strukturę powierzchni danej materii, rozbijając tym samy łańcuch zapachowy. Ponadto ozon pomaga w sterylizacji pomieszczenia, ponieważ niszczy rozwijające się pleśnie oraz grzyby. Warto w tym celu zatrudnić specjalistów, którzy przeprowadzą proces ozonowania profesjonalnie i sprawnie. Ważne jest wybranie firmy, która posiada fachowy sprzęt. Ozonowanie wykonane przez wykwalifikowaną osobę jest bezpieczne.

Jak tłumaczy przedstawiciel firmy Blue Planet: Zabieg ozonowania przeprowadzony w pomieszczeniu pozwala na usunięcie z powietrza oraz przedmiotów znajdujących się w nim, szczególnie niebezpiecznych dla zdrowia zarodników grzybów, pleśni, bakterii czy alergenów. Dodatkową i docenianą zaletą jest usuwanie nieprzyjemnych zapachów typu stęchlizna.

Sposoby ozonowania
Należy pamiętać o tym, że proces ozonowania powinno się zacząć dopiero po usunięciu widocznych skutków pożaru. Potrzebne jest do tego wysokie stężenie ozonu, dlatego też polecane są generatory o odpowiedniej wydajności produkowanego gazu. Aby jednak określić wielkość urządzenia, należy oszacować zasięg stężenia odoru i wyeliminować źródła nieprzyjemnego zapachu. Sam zabieg ozonowania powinien trwać minimum 45 minut. Zalecane jest jego przeprowadzenie w kilku etapach. W większości przypadków poleca się zastosowanie metody „stężenia uderzeniowego”. Jeżeli jednak w dalszym ciągu zapach dymu jest wyczuwalny, trzeba zmienić program generujący w danym miejscu – musi być to stałe, niskie natężenie. Żaden środek chemiczny nie usunie w pełni duszącego odoru, zaś ozonowanie pomoże go zlikwidować z prawie 100% skutecznością.

W JAKI SPOSÓB POWSTAJE OZON?

OZONEM
ozon powstaje w naturalny sposób przez promienie ultrafioletowe słońca, (reakcja fotochemiczna) oraz uderzenia pioruna (reakcja bioelektryczna).
Ze względu na fakt, że ozon w stosunkowo krótkim czasie zamienia się spowrotem w tlen, ozon nie może być magazynowany i dostarczany w jakimś zbiorniku czy butli. Zamiast tego, ozon może być wytworzony na miejscu przez generator ozonu. Istnieją dwa sposoby sztucznego wytwarzania ozonu (obydwa wykorzystują zasadę na jakiej ozon powstaje w naturze): za pomocą promieni ultrafioletowych (światła UV) lub przy użyciu wyładowań koronowych. Obydwa te sposoby , poprzez dodanie energii do cząsteczek tlenu, rozszczepiają je na pojedyncze atomy tlenu (przez zerwanie wiązania atomowego pomiedzy cząsteczką tlenu). Atomy te łączą się z innymi cząsteczkami tlenu (O2) wytwarzając ozon (O3).
Wyładowania koronowe wytwarzają ozon przez przyłożenie wysokiego napięcia do metalowej siatki umieszczonej pomiędzy dwoma dielektrkami. Wysokie napięcie przechodzi przez dielektryk do uziemionego ekranu / płyty wytwarzając wyładowanie, które rozszczepia cząsteczki tlenu. Natomiast promieniowanie ultrafioletowe (UV) generuje ozon, podczas gdy światło o długości fali 254 nm, wytworzone przez lampę UV, uderza w cząsteczki tlenu zrywając ich wiązania. Uwolnione atomy łączą się z innymi cząsteczkami tlenu wytwarzając ozon. Sztucznie wytwarzany ozon jest tak samo skuteczny jak występujący naturalnie pod warunkiem, że jego stężenie jest dokładnie kontrolowane.
Do wytworzenia ozonu, w praktyce częściej wykorzystuje się wyładowania koronowe ze względu na większą ilość zalet tego sposobu. Metoda ta jest bardziej wydajna ekonomicznie (a więc niższe koszty produkcji) a także elementy wytwarzające ozon są bardziej trwałe. Gazem zasilającym może być powietrze atmosferyczne lub czysty tlen. Wyższe stężenia ozonu można osiągnąć gdy użyty zostanie czysty tlen jako gaz źródłowy, na przykład z butli tlenowych.
WYŁADOWANIA KORONOWE
Ozonatory OZONIZER generują ozon wykorzystując metodę wyładowań koronowych, która w istocie symuluje uderzenie pioruna wytwarzające go w naturze. Elementem produkującym ozon są elektrody wyładowań koronowych, które zasilone bardzo wysokim napięciem (rzędu 3 kV i większym) generują ozon z tlenu zawartego w powietrzu. To wyładowanie elektryczne (wyładowanie koronowe) rozszczepia cząsteczki tlenu na dwa pojedyncze atomy tlenu. Powstałe w ten sposób nietrwałe atomy tlenu łączą się z innymi cząsteczkami tlenu. Taka kombinacja formuje cząsteczki ozonu.
wytwarzanie ozonu
Jest to proste i ekonomiczne rozwiązanie. Generatory ozonu nie potrzebują żadnych zbiorniczków, które trzeba by było uzupełniać podczas eksploatacji – wystarczy jedynie podłączenie do prądu elektrycznego. Elektrody są też bardzo trwałe, wytrzymują do 6 000 godzin pracy przy wilgotności powietrza około 40% – daje to około 4 lata pracy po 4 godziny dziennie. Generator ozonu można wykorzystać na przykład do odgrzybiania klimatyzacji i wnętrz samochodowych, dezynfekcji mieszkań, pokoi hotelowych, siłowni, saun, pomieszczeń dla zwierząt, do odgrzybiania łazienek, piwnic, lodówek i klimatyzatorów domowych a także do odkażania tapicerek, dywanów, pościeli, ubrań i innych przedmiotów.

Artykuł zaczerpnięty od producenta ozonatorów:

Ozon w alergii, czyli walka z roztoczami!

ozonowanie dla alergików

Prócz leczenia prowadzonego przez lekarza specjalistę dobrze jest unikać alergizujących substancji, jeżeli są nam znane.

Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry występuje na skutek fizycznego kontaktu z uczulającą substancją.

Do najczęściej alergizujących substancji należą : nikiel, kobalt, aminy aromatyczne, sole chromu, formaldehyd, terpentyna, syntetyczne substancje zapachowe (geraniol, alkohol benzoesowy), naturalne olejki eteryczne (olejek bergamotkowy, cynamonowy, mięty pieprzowej), guma, wełna, olej lniany, olej z drzewa herbacianego, podłoża kremów (euceryna, lanolina), wosk pszczeli, żywica epoksydowa, detergenty, środki aktywne powierzchniowo, kwasy, antyseptyki, antybiotyki oraz anastetyki.
Prócz leczenia prowadzonego przez lekarza specjalistę dobrze jest unikać alergizujących substancji, jeżeli są nam znane.

Prewencyjny program walki z każdą z form alergii ma na celu zapobieganie uwrażliwienia organizmu na alergeny oraz zminimalizowanie skutków styczności z nimi. Zaś tradycyjne leczenie farmakologiczne i immunoterapia minimalizują ekspresję antygenów.

Roztocze kurzu domowego są po ziarnach pyłku roślin najczęstszym alergenem wywołującym alergiczny nieżyt nosa. Są odpowiedzialne za objawy całoroczne. Roztocze są pajęczakami, o wymiarach od kilkuset mikrometrów do około milimetra. Występują w różnych środowiskach na kuli ziemskiej. Opisano około 30 000 gatunków roztoczy; wiele z nich jest szkodnikami roślin, niektóre przenoszą choroby, ale tylko część z nich ma znaczenie w alergologii.

Roztocze kurzu domowego są obecne we wszystkich domach. Należą one głównie do rodziny Pyroglyphidae. W Polsce, podobnie jak w całej Europie dominuje gatunek Dermatophagoides pteronyssinus, ale obecne są również gatunki Dermatophagoides farinae i Euroglyphus manyei.

Obok roztoczy kurzu domowego do gatunków alergizujących, choć znacznie rzadziej, należą roztocze magazynowe z rodzin Acaridae i Glycyphagidae: Acarus siro, Glycyphagus domesticus i Glycyphagus destructor. Obecne są w niektórych przechowywanych produktach spożywczych.

Roztocze kurzu domowego występuje najliczniej w starych i wilgotnych domach. Środowisko wilgotne i cieple tworzy najlepsze warunki dla rozwoju tych pajęczaków. Temperatura powietrza optymalna do rozmnażania i rozwoju najczęściej uczulającego Dermatophagoides pteronyssinus zawiera się w granicach 21-28 st Celsjusza, a wilgotność względna powietrza 60 -80%. Gdy temperatura spada poniżej 15 st Celsjusza lub wzrasta powyżej 35 st Celsjusza, a wilgotność powyżej 80% rozwój Dermatophagoides pteronyssinus zostaje zahamowany.
Liczba roztoczy maleje wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza, co wiąże się ze zmiana warunków środowiskowych, głównie temperatury i wilgotności.

W związku z powyższymi wymaganiami życiowymi najwięcej roztoczy jest w kurzu domowym od sierpnia do listopada. Namazanie ich rozpoczyna się wraz z początkiem lata. Jedno pokolenie rozwija się w ciągu około miesiąca. Samica składa każdego dnia do 4 jaj. Z jaja po ok. 6 dniach wylega się larwa, która po ok. 25 dniach przekształca się w osobnika dojrzałego. Samce Dermatophagoides pteronyssinus żyją 60-100 dni, a samice do 150 dni. W miarę zbliżania się zimy, wraz ze zmiana temperatury i wilgotności powietrza, ilość roztoczy znacznie spada.

Meble tapicerskie, materace i pościel, kotary, dywany to miejsca gdzie najliczniej gromadzą się roztocze kurzu domowego. Nieco mniej jest ich w kurzu podłogowym. Żywią się złuszczonym naskórkiem ludzkim i zwierzęcym, mikroorganizmami (np. grzybami pleśniowymi) oraz resztkami organicznymi obecnymi w domach.

Głównym źródłem alergenu roztoczowego są ich odchody. Drobiny kału roztoczy w postaci pokrytych śluzem kuleczek przyklejają się do materiałów chropowatych np. włókien tkanin. Stad tez meble tapicerskie, dywany sprzyjają gromadzeniu alergenu.
Najlepiej poznanymi alergenami są Der p I i II (Dermatophagoides pteronyssinus); proteiny o masie cząsteczkowej odpowiednio 26 kDa i 15 kDa. Ocenia się, iż na alergeny te wykazuje nadwrażliwość ponad 80% osób uczulonych na roztocze. Poziomy stężenia alergenu roztoczy przekraczające 2 mikrogramy w 1 gramie kurzu (obecności ponad 100 roztoczy w 1 gramie kurzu) stwarzają zagrożenie dla osób skłonnych do uczuleń.

W badaniach Samolińskiego 22% pacjentów z alergicznym nieżytem nosa demonstrowało dodatni test skórny na alergen Dermatophagoides farinae, a 18% na alergen Dermatophagoides pteronyssinus.

Zalecenia profilaktyczne

 

  • » zachowaj szczególną czystość mieszkania,

 

  • » usuń wszystkie przedmioty, które gromadzą kurz: meble tapicerowane, grube zasłony, dywany, suszone kwiaty (generalnie wszystkie przedmioty których nie można wyprać, przetrzeć mokrą szmatką, lub opłukać bieżącą wodą),

 

  • » używaj tylko odkurzaczy z filtrem wysokiej efektywności (HEPA) – powinien mieć certyfikaty polskich ośrodków badawczych np. Karcher lub Zelmer regularnie odkurzaj i trzep materac na którym śpisz,

 

  • » Twoja pościel powinna być wykonana z włókien umożliwiających częste pranie (materiały syntetyczne). Unikaj naturalnego pierza. Poduszka i kołdra (koc) powinny być prace co najmniej raz na 3 miesiące. W zimie poddawaj pościel działaniu mrozu a latem słońca.,

 

  • » używaj nieprzepuszczalnych dla alergenów roztoczy poszewek – szczególnie na materac,

 

  • » dbaj o prawidłową wentylację, niską wilgotność oraz umiarkowana temperaturę,

 

  • » jeżeli masz możliwość skorzystaj z zabiegu ozonowania pomieszczeń przynajmniej raz na kwartał – zlikwidujesz 90% alergenów domowych.